Architectonische keuzes: een dialoog tussen oud en nieuw
Het oorspronkelijke bakstenen schoolgebouw uit 1912 en 1928 vormt de basis van het ontwerp. De naoorlogse uitbreidingen zijn grotendeels gesloopt, maar de oorspronkelijke structuur is wel zichtbaar gebleven. Dit was een voorwaarde van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed voor de herontwikkeling.
De kopgevels van de gesloopte delen zijn geaccentueerd met slanke, gedetailleerde puien, terwijl de nieuwe woningen en het appartementengebouw grote aluminium puien krijgen. Deze verwijzen naar de architectuur van de kassen die vroeger in de binnentuin stonden en zorgen voor maximaal daglicht en zicht op de groene hart van het complex.
Het oudste hoofdgebouw uit 1912 is volledig gerestaureerd en getransformeerd tot appartementencomplex. Aan de kant van de openbare weg zijn nauwelijks zichtbare wijzigingen doorgevoerd vanwege de Rijksmonumentale status.
De groene binnentuin als verbindend element
De indeling van de 73 woningen en appartementen is zorgvuldig afgestemd op de bestaande gangstructuur die karakteristiek is voor de oude school. De gangstructuur gaat deels op in de appartementen, waardoor unieke woningen ontstaan in het historische pand.
Balkons aan de binnentuin en herstel van de symmetrische gevelindeling aan de straatzijde versterken de leefkwaliteit en het monumentale karakter. Een eeuw geleden werd de binnenplaats benut voor het telen van tropische planten en gewassen uit koloniale gebieden. Nu is de groene, gemeenschappelijke binnenplaats met borders en moestuinen het hart van het wooncomplex. Een oase van rust in de drukke stad.
Stedenbouwkundige integratie
De relatief blinde kopgevels van het oude gebouw suggereerden al dat architect Holgen een uitbreiding langs de Brinkgreverweg voor ogen had. De nieuwbouw sluit hierop aan: qua bouwmassa en kapvorm versterkt het de begeleiding van de straat, terwijl de kenmerkende brug de entree naar de binnentuin en de nieuwe appartementen markeert. De architectuur van de nieuwbouw is bewust terughoudend, met eenvoudiger detaillering en donkerder kleurgebruik. Zo blijft het monument het hoofdgebouw van het carré: een herkenbaar en waardevol ankerpunt in de stad.
